Oudjaarsdag

Oudjaarsdag valt jaarlijks op 31 december en markeert de feestelijke afsluiting van het kalenderjaar. In Nederland staat deze dag in het teken van gezelligheid met familie en vrienden, traditionele leksen zoals oliebollen en het aftellen naar middernacht.

De viering van het jaareinde op 31 december heeft diepe historische wortels en combineert Germaanse midwintergebruiken met Romeinse kalendertradities. De oude Romeinen lieten het nieuwe jaar oorspronkelijk in maart beginnen, maar Julius Caesar verschoof dit in 45 v.Chr. naar 1 januari ter ere van Janus, de god van het begin en het einde. In de Lage Landen werd 1 januari pas aan het einde van de zestiende eeuw definitief vastgelegd als de officiële start van het kalenderjaar.

In de middeleeuwen en vroegmoderne tijd ging de periode rond de jaarwisseling gepaard met het verjagen van boze geesten door veel kabaal te maken en vuren te stoken. Ook ging de bevolking langs de deuren om nieuwjaarswensen over te brengen in ruil voor voedsel. Dit legde de basis voor de hedendaagse tradities met vuurwerk, carbid en gefrituurde gebakken.

De dag verloopt volgens vertrouwde Nederlandse rituelen. 's Ochtends halen veel mensen verse oliebollen en appelbeignets bij de bakker of kraam, of bakken ze zelf. In het noorden en oosten van het land hoort carbidschieten overdag bij de festiviteiten. Gedurende de dag staat bij velen de Top 2000 op de radio aan. 's Avonds komt men samen voor een diner of hapjes, het spelen van gezelschapsspellen en het kijken naar de tv-oudejaarsconference. Om middernacht proost men met champagne op het nieuwe jaar, klinken de beste wensen en wordt er vuurwerk afgestoken of gekeken naar een georganiseerde vuurwerkshow.